Günün Sözü

Ana mesajım şu: Çok fazla insanın, aslında başrolü oynamaları gereken bir oyunun sadece seyircisi olduğunu anlamalıyız. Onları insanlığın karşı karşıya olduğu zorlukların içine dahil etme sorumluluğu, dünyayı daha iyi, daha adil ve daha hakkaniyetli bir yer haline getirmeye çalışan bizler tarafından da paylaşılmalıdır... Sömürgecilik karşıtı mücadelenin öncüleri olarak her zaman ön saflarda yer almalıyız.

Toprağımı savunduğum için, köyümü savunduğum için; memleketimi savunduğum, sahip çıkmaya çalıştığım için 42 gündür tutukluydum. Günlerdir sürgün edildiğim ailemden, toprağımdan, köyümden ayrıydım ve bugün kavuşacağım. Şunu söyleyebilirim ben; çok acılar çektik biz. Üç kuşağız bakın...Biz üç kuşağız mücadele eden... Daha nereye kadar yok edeceksiniz bizi? ... Bana demişler kaçma şüphesi var. Ben şimdi koşa koşa köyüme gidiyorum, insanlarıma gidiyorum. Orada bayram havası var. Bize bayram erken geldi bu bayram. Bundan sonra aynı kaldığımız yerden, çok daha güçlü şekilde, çok daha gururlu; verilen tüm cezaları, bize ödediğimiz tüm bedelleri göğsümüzde, tam şurada, onur madalyası olarak taşıyıp yürüyeceğiz biz bu yolda... Mücadelemiz kaldığı yerden tüm gücüyle devam edecek.

Bunu bir noktada elde edeceğiz, onu gözetim altında tutuyoruz. Biliyorsunuz, 'Uzay Kuvvetleri' diye bir şey kurdum ben ve orada her şeyi izliyorlar... Orayı çok iyi gözetim altında tutuyoruz. Herhangi biri o yere yaklaşırsa, bunu bileceğiz ve onu havaya uçuracağız.

Muhriplerimize füzeler atıldı, ancak bunlar kolayca düşürüldü. Aynı şekilde [İran’ın] insansız hava araçları da geldi, ancak havadayken yakıldılar. Tıpkı bir kelebeğin mezarına düşmesi gibi, okyanusa çok güzel bir şekilde düştüler!

Bu mesele sadece başıboş köpek hadisesi değildir. Milli güvenliğimizi ilgilendiren, dışarıdan bir takım projelerle Türk aile yapısını da hedef alan büyük bir terör organizasyonudur diye haykırmak istiyorum. 

Kişisel tercihim, şu anda Gazze şeridinde yaşamakta olan tüm Gazze sakinlerinin zorla kovulması, Gazze'nin komple ilhakı ve tarafımızdan bütünüyle yeniden iskân edilmesidir.

Kliniğe gittiğim zaman çalışma arkadaşım olacak asistanlar, araştırma görevlileri ben atıldığımda daha orta öğretimdeydi… Çok değişti üniversiteler. O yüzden kendimi geri dönmüş gibi değil de yeniden başlıyormuş gibi hissediyorum... Şu ana kadar geriye dönen çok az barış imzacısı var. O yüzden umarım bu dönüş başka bir işaret fişeği olur ve herkesin geriye dönmesinin yolunu açar.

Bu köprünün tepesine çıktım, burada duruyorum çünkü ABD hükümeti benim adıma kitle cinayet ve katliamlarına girişmiş durumda. Ve ben buna suç ortağı olmayı reddediyorum.

Bu videoyu izliyorsanız nedeni, benim de içinde yer aldığım Gazze'ye insani yardım malzemeleri taşıyan Küresel Sumud Filosu'nun katılımcılarının İsrail tarafından hukuksuz şekilde alıkoyulmuş olmasıdır. Tüm Filo katılımcılarının derhal serbest bırakılmasını talep ediyoruz.

Santa Marta'daki bu konferans işte tam bu noktada devreye giriyor. Resmî BM süreçlerinin ve görüşmelerinin tamamen dışında cereyan eden, sonunda da -mesela uluslararası kara mayınları antlaşması gibi- onu destekleyen yüksek sayıda ülkenin ezici çoğunluğuyla BM sistemine dahil edilen diğer ileri örneklerden biri olacak.

Bizi bir avuç insana köle yaptılar. Önce köylerimizi elimizden aldılar, sonra bizi şehirlere getirip maden patronlarına köle yaptılar. Şimdi maaşımızı da ödemiyorlar.

En azından 2009 yılından beri COP’larda talep ettiğimiz sonuçları elde etmeye kararlıyız. İstediğimiz, “F.A.B.” niteliğinde bir anlaşma. Yani “muhteşem” değil; Adil (Fair), İddialı (Ambitious) ve Bağlayıcı (Binding) - F.A.B. bir anlaşma.

Milyarderler ölüm tarikatı pençesini insanlığın gırtlağına geçirmiş durumda. Bu tarikat, içinde bulunduğumuz varoluş krizinin hem yaratıcısı hem de inkârcısı. Oligarklar yalnızca sınıf düşmanı değil, aynı zamanda, her zaman olduğu gibi toplum düşmanı da: Birkaç bin kişilik bir grup koca medeniyetleri yok edebiliyor. Yani, milyarderler milyarlara karşı: Yeryüzünde bundan büyük tehlike olamaz.

İsrail hapishanelerindeki çocuklar bir ezgi mırıldandıkları için dayak yerken; Gazze’de neredeyse her sahne, stüdyo, kitabevi ve üniversiteden geriye yalnızca enkaz yığınları kalmışken; bu yığınların altında katledilmiş bedenler hala çıkarılmayı ve layıkıyla defnedilmeyi beklerken; İsrail’in soykırımsal şiddeti Filistinlilerin yaşamlarını hem bastırırken hem de onlara fon müziği olurken sessiz kalmayı reddediyoruz.

Bu, epey bir süredir gördüğüm en ürkütücü şeylerden biri: Yapay zekâ tarafından oluşturulan ve teknoloji-gözetim şirketleri tarafından yönetilen otoriter bir ABD’nin hakim olduğu bir dünya kurma çağrısı.

İran kısa süre önce boğazı kapattığını duyurdu; bu tuhaf, çünkü bizim ABLUKAMIZ zaten orayı kapatmış durumda. Farkında olmadan bize yardım ediyorlar ve kapalı geçişten en çok zararı onlar görüyor — günde 500 milyon dolar! ABD hiçbir şey kaybetmiyor. Hatta şu anda birçok gemi ABD’ye, Teksas, Louisiana ve Alaska eyaletlerine doğru yola çıktı, yük almak için — bunun için İran Devrim Muhafızları’na teşekkürler!

Kısa süre önce İsrail hükümetinin beni dünyadaki en tehlikeli ikinci antisemit olarak tanımladığı bir rapor yayınladığını öğrendim. Bunun nedeni Gazze’deki durum hakkında konuşurken “soykırım”, “kuşatma”, “toplu aç bırakma” gibi terimler kullanmış olmam. Her neyse, soykırım devam ediyor ve sadece birkaç hafta önce İsrail, ırka dayalı ölüm cezası öngören ve sadece Filistinlileri kapsayan yeni bir yasayı kabul etti. Bu bir Apartheid’dır. Dünya 17 Nisan Filistinli Esirler Günü’nde bu yeni yasaya ve Apartheid’a karşı yeniden ayağa kalkacak.

Toplumun her alanında emeklisinden işsizine, asgari ücretlisinden memuruna, kamu emekçisine, bütün halka bir adaletsizlik, bir sistemsizlik, bir çürümüşlük dayatılıyor. Ama bizler bir umut olmak adına buradayız ve bu umudu buradan yükseltiyoruz…. Burada başlattığımız yaşam nöbeti tek başına bir yaşam hakkı mücadelesi değildir elbette ki. Bu nöbet aynı zamanda Türkiye'nin demokratikleşme nöbetidir. Aynı zamanda Türkiye'nin barış nöbetidir. Aynı zamanda Türkiye'nin eşitlik nöbetidir.

İsrail’e karşı hukukla yol kat edilemeyeceğine dair bir inanç var. Ben buna hem inanmak istemiyorum, hem de mümkün olduğunu iddia ediyorum… Toplama kamplarına, Nazi kamplarına elimiz uzanamadı ama bugün olsaydı onun için de ne gerekiyorsa yapardık. Bugün bunun bambaşka bir şeklini görüyoruz. İşkencenin en ağır halini görüyoruz biz İsrail cezaevlerinde ve elimizin oraya ulaşabileceğini düşünüyoruz.

Önkabul basitti: İran'ı vur, liderliğinin kellesini uçur, ülke içi çöküşün tetiğini kur. Olmadı. ... Savaş tam ters etkiyi yarattı. ... İçinde bulunduğumuz şu an 1956 Süveyş krizi ile karşılaştırılıyor - yani emperyal sınırların tüm dünyanın gözleri önüne serildiği o tarihî büküm noktası ile.

İnsan haklarında Avrupa bir fener değildir, sadece dekorasyondur.

Tüm federal çalışanlar hükümet etik kurallarına tabidir ve kişisel kazanç için 'içerden' bilgi aktarılması kesinlikle yasaktır.

"Bu zor zamanlarda hepimiz için Açık Radyo’nun çok özel bir yeri var. Hem bilgi hem moral açısından… Gerçekten pek çok şeyi Açık Radyo’dan öğrendim, öğrenmeye de devam ediyorum."

Apaçık Radyo’yu düşündüğümde aklıma bir kumaş benzetmesi geliyor. Kumaşa yakından bakarsanız, iplikleri görürsünüz. Birbirine bağlanmış iplikler. Birbirlerinin içinden ve üzerinden geçerek iç içe dolandıkça, aralarındaki bağın gücü artar. Yaklaştıkça, bu gücün bağlarını görürsünüz. Ancak geri çekildiğinizde tek bir bütün parça görürsünüz, bir kumaş parçası. Geçirgen, gözenekli, ama kendine özgü. Şimdi, bu kumaş parçası bir tür “Apaçık Radyo”yu temsil ediyor.