Ümit Şahin'le COP31 | 19 Kasım 2026
COP31 Özel Yayını'nda Panama Çevre Bakanı Juan Carlos Navarro'nun “Petrol mafyası tarafından rehin tutuluyoruz” çıkışını ve Apaçık Radyo'ya yaptığı açıklamayı ele alırken, zirvede müzakerelerin tıkanma noktalarını, Divan toplantısında ülkelerin tutumlarını, iklim finansmanını ve adil geçiş mekanizmasının geleceğini Ümit Şahin'le değerlendiriyoruz.
Özdeş Özbay: Apaçık Radyo'da COP31 Özel Yayını'ndayız. Şimdi Ümit Şahin de bizimle. Ömer Bey, nasıl başlayalım?
Ömer Madra: Evet, bence bu, günün manşeti olacak. Dün zaten The Guardian gazetesi de iklim bölümünde manşet yaptı. Panama temsilcisi Juan Carlos Navarro'nun COP31'de yaptığı son derece ilginç konuşmayla ve özellikle de senin son dakikada yakaladığın açıklamasıyla başlamamız, tam anlamıyla dünya çapında bir manşet yakalamamızı sağladı.
Özdeş Özbay: Evet, oradaki sesleri dinleyelim. Çünkü aslında bir basın açıklaması vardı. Bu devletler, Fosil Yakıtların Yayılmasını Önleme Anlaşması'na destek vereceklerini açıklıyorlardı. Biz de orada takip ediyorduk. Ancak Juan Carlos'a söz geldiğinde çok radikal bir cümleyle çıkış yaptı. Daha ilk cümlesinde, “Petrol mafyası tarafından rehin alındık,” dedi. Bütün basın bir anda cep telefonlarına sarıldı. Dolayısıyla konuşmasının ilk birkaç saniyesi yok ama ondan sonrasını kayda almayı başardık. Şimdi onu dinleyerek başlayalım. Ardından ben de dışarıda, çıkışta kendisine küçük bir soru yöneltme fırsatı buldum. O da çok kısa ama çok net bir yanıt verdi. Onları dinleyelim.
Ömer Madra: Araştırmacı gazeteciliğin örneklerini vermeye devam ediyoruz yani.
Özdeş Özbay: Şöyle yapalım. Teknik ekipteki arkadaşlar kaydı tekrar yayına hazırlıyorlar. Dün COP31 Özel Yayını'nda ilk kez yayınlama fırsatımız olmuştu. Sabah da yayınlayalım diye son anda karar verince böyle küçük bir aksaklık oldu. Biraz sonra yayınlarız. Ama isterseniz, zaten kayıtlarda olmayan bölümü okuyarak başlayalım.
Juan Carlos Navarro şöyle diyordu: “Petrol mafyası tarafından rehin tutuluyoruz. Sadece bu da değil, hepimiz Stockholm sendromuna yakalandık. Bizi kaçıranlara âşık olduk. Kendi iyiliğimiz için bize işkence ediyorlar.” Bu son ifade tabii tırnak içerisinde.
Ümit Şahin: Petrolcülere bayılıyoruz, demiş.
Özdeş Özbay: Evet, “Çok seviyoruz, âşık olduk,” dedi gerçekten. “Kendi iyiliğimiz için gezegeni yok ediyorlar. Bizim için yapıyorlar bunu. Bize yardım etmek için doğayı tahrip ediyorlar. Sonra da sınır tanımayan, sonsuz sevgimizi talep ediyorlar.” Şimdi bu cümlelerin ardından neler söylediğine kulak verelim.
Juan Carlos Navarro: Biz karbon negatif bir ülkeyiz ama buna rağmen iklim değişikliğinin yıkıcı etkilerini yaşıyoruz. Adil değil, değil mi? Sonra da ölüyorsunuz. Ama bu arada sizi esir alan petrol endüstrisine âşık oluyorsunuz.
Bir de şu sevimli petrol üreticisi ülkeler var. Ne kadar da cömertler! Ama uyum sağlama, iklim kriziyle mücadele ya da biyolojik çeşitliliği koruma konusunda tek kuruş bile vermiyorlar. Çünkü elbette suçlu onlar değil. Suçlu olan gelişmiş ülkeler, o şeytanlar!
Elbette alkışlıyorsunuz. Peki, hep birlikte aynaya bakmaya ne dersiniz? Hepimizin payına düşen yeterince suç var ama bizi harekete geçirmesi gereken şey bu değil. Önümüze bakmalı, gerçeği söylemeli ve kendi ulusal çıkarlarımız doğrultusunda acilen harekete geçmeliyiz.
Her ülke üzerine düşeni yapmak zorunda. Her birimiz üzerimize düşeni yapar ve Vanuatu, Tuvalu ve Fiji'nin örneğini izlersek çok daha iyi bir durumda oluruz. Bugünkü çağrımız da bu: Gerçek bir değişim için harekete geçelim ve işe gerçeği söyleyerek başlayalım.
Gezegeni kaybediyoruz. 1,5 dereceyi unutun. O sınırı çoktan aştık. Soğuk Savaş sona erdi ama şimdi, “Seni öldüreceğim, belki birkaç yıl sonra yeniden dirilirsin.” Tabii, tabii! Bir de başka bir masal anlatın bakalım.
Hayır, gezegeni yok ediyoruz. 1,5 derece sınırını çoktan aştık. Bu muhtemelen geri döndürülemez bir durum. Ve biliyor musunuz? Fosil yakıt tüketimini sabitlemeyi bile başaramıyoruz. Her gün, her hafta tüketimi artırıyoruz. Daha fazla petrol, daha fazla kömür ve karbon temelli daha fazla ürün üretiyor ve tüketiyoruz.
Karşı karşıya olduğumuz asıl gerçek bu ve bununla mücadele etmeliyiz. Bu nedenle acilen harekete geçmeliyiz. Ulusal düzeyde siyasi irade göstermeli ve işe gerçekle yüzleşerek başlamalıyız.
Bu COP'ta şimdiye kadar izlediğimiz yoldan devam edersek hiçbir yere varamayacağız. Elbette köklü bir değişim çağrısında bulunuyorum. Dünyaya sahip çıkma biçimimizi kökten değiştirmeliyiz.
Özdeş Özbay: Evet, Panama Çevre Bakanı bu şekilde konuşmuştu. Ben de kendisini daha sonra yolda yakalama fırsatı bulmuştum. Onun kaydı hazır mı, bilemiyorum. Rejiye bir dönelim. O kayıt var mı elimizde?
Ömer Madra: Evet.
Özdeş Özbay: Çok kısa bir soru, lütfen. Hepimizin petrol mafyasının elinde rehin olduğunu söylediniz. Peki, COP31’den ya da diğer COP zirvelerinden nasıl iyi bir çözüm bekleyebiliriz?
Juan Carlos Navarro: Bekleyemeyiz.
Özdeş Özbay: Bekleyemeyiz. O hâlde ne yapmalıyız?
Juan Carlos Navarro: Kuralları değiştirmeliyiz.
Özdeş Özbay: Kuralları değiştirmeliyiz.
Juan Carlos Navarro: Evet, kararları salt çoğunlukla almalıyız.
Ümit Şahin: Evet, o an çok net bir cevap vermişti, değil mi? Yani konsensüsü ortadan kaldırın diyor aslında. Çoğunluk sistemine, oylamaya geçmemiz lazım.
Ömer Madra: Basit çoğunluk, evet. Yani yüzde 50'nin üzeri.
Ümit Şahin: Yani basit çoğunluk değil, nitelikli çoğunluk bile olsa buradan bütün kararlar çıkar. Çünkü tıkayan ülke sayısı en fazla 30 falan.
Ömer Madra: Evet, Ümit Şahin, çok teşekkürler katıldığın için. Heyecana kapılmamak elde değildi. Şimdiye kadar tam bir atlatma haber yapma fırsatı da bulduk bu şekilde.
Ümit Şahin: Gerçekten Panama Çevre Bakanı bir “Kral çıplak!” anı yaratmış.
Özdeş Özbay: Biz böyle açıklamaları genelde Greta gibi aktivistlerden duymaya alışığız ama Panama devletinin bir yetkilisi bunu söyleyince...
Ümit Şahin: Ben en çok söylediği sözler arasında, overshoot için, yani 1,5 derecenin aşılması için, “Seni şimdi öldüreceğim, sonra belki diriltirim,” ifadesini beğendim.
Ömer Madra: Evet, son derece radikal bir mizah anlayışıyla da... Ne diyeceğimi bilemiyorum. Keskin, radikal bir eleştiri geldi. “Kendi iyiliğimiz için bize işkence ediyorlar. Gezegenimizi de bizim iyiliğimiz için yok ediyorlar, tahrip ediyorlar. Doğayı bize yardım etmek için yıkıyorlar. Sonra da bizim kayıtsız, sorgusuz sualsiz, sonu gelmeyen, sınırı olmayan sevgimizi talep ediyorlar. Biz de o kadar aptalız ki buna düşüyoruz,” diyor. Konuşması böyleydi. Apaçık Radyo'ya, Özdeş'in yakaladığı açıklamalar da tarihî denebilir.
Özdeş Özbay: Küçük bir özet vereyim. Bu açıklamayı yaptığı yer, Fosil Yakıtların Yayılmasını Önleme Anlaşması toplantısıydı. Panama'nın yanı sıra Guatemala, Nepal, Kenya ve Gana da bu anlaşmaya destek verdiklerini açıkladılar. Böylelikle destek veren ülkelerin sayısı 30'u biraz aşmış oldu.
Apaçık Radyo'ya mülakat veren Kumi Naidoo, bu inisiyatifin, Fosil Yakıtların Yayılmasını Önleme Anlaşması'nın başkanı. O da bundan birkaç on yıl önce imzalanan mayınların yasaklanması anlaşmasını örnek vermişti. Bu konu hiçbir zaman Taraflar Konferansı'nda tartışılmadı aslında. Kırk ülke bir araya geldi, metni yazdı ve Birleşmiş Milletler'e çok büyük bir ahlaki üstünlükle sundu. “Karşı mısın, değil misin mayınlara?” dediler. Ondan sonra herkes evet demek durumunda kaldı. “Bunu tekrar etmeye çalışıyoruz,” diyor. Bakalım öyle mi olacak?
Ümit Şahin: Ben de Juan Carlos Navarro'yu yeni duymuş oldum. Şimdi hemen kontrol ettim. Zaten biyografisinde politikacı ve çevreci diye geçiyor. Daha 1990 yılında Uluslararası Doğa Koruma Birliği'nin (IUCN) Latin Amerika Bölge Konseyi üyesi olmuş. Zaten çevre hareketinden gelen bir isim.
Ömer Madra: 1990 mı dedin?
Ümit Şahin: 1990'da, evet. 1961 doğumlu kendisi.
Ömer Madra: En genç katılımcılarından biri olmalı herhalde.
Ümit Şahin: Yok, yok. Ha evet, o zaman 1990'da IUCN'ye katıldığında. Doğru, 30 yaşında falan.
Ömer Madra: 31 senedir bu işi takip edenlerden biri. Müthiş, ilginç.
Ümit Şahin: Evet, biraz Divan'dan bahsedelim mi?
Ömer Madra: Evet, şimdi oradan Divan'a geçelim. Divan da yenilikli değil mi?
Ümit Şahin: Divan, usul olarak çok yeni bir şey değil ama isim olarak yeni. Dün zaten Açık Yeşil'de konuşmuştuk bu Divan-ı Hümayun meselesini.
Bu tür bir mekanizma ilk kez Bonn'da yapılan Fiji COP'unda, yani Fiji'nin başkanlığında Bonn'da düzenlenen COP'ta Talanoa olarak ortaya çıkmıştı, hatırlarsınız. Normal resmî müzakerelerin, danışma toplantılarının ve tarafların yazılı olarak görüş belirttikleri süreçlerin dışında, bakanların samimi bir ortamda bir araya gelip içlerini döktükleri ve kararlara ilişkin tıkanmaların aşılması için kurulmuş bir mekanizmaydı.
Talanoa, Pasifik halklarının dilinde divanın ya da meclisin karşılığı. Sonra Birleşik Arap Emirlikleri'nde meclis oldu, Bakü'de kurultay oldu. Geçen sene yoktu. Bu sene de Divan oldu.
Benim elimde bazı notlar var. Kimseyi almadılar, sadece bakanlar ya da bakan yoksa ülkelerin temsilcileri katıldı. Sivil toplum adına da galiba sadece bir kişi içerideydi. Oradan bazı duyumlar geldi bize. O duyumlardan tuttuğum notlarla bir şeyler anlatayım. Ömer abi, bu da atlatma. Bunu da basında göremezsiniz.
Ömer Madra: Atlatma haberler yapıyoruz.
Ümit Şahin: Evet, Apaçık Radyo'nun atlatma haberler bölümü.
Önce Murat Kurum, “Hoş geldiniz. Divan, insanların yan yana olduğu, sohbete açık bir mekândır. Bir meclisin de adıdır, diyalog yeridir,” gibi sözlerle açılış yapmış.
Birkaç ülkenin pozisyonundan söz edeyim. Aslında şu net: Ülkelerin pozisyonları değişmemiş durumda. Bütün ayrımlar, kutuplaşmalar olduğu gibi duruyor. Fakat dün tarafların biraz yumuşamaya başladığı, eskisi kadar kaba konuşmadıkları, birbirlerine daha az bağırdıkları ya da daha az sert çıktıkları bir gündü.
Bu yumuşama neden oldu bilmiyorum ama Divan'da da böyle olmuş. Divan ortamı biraz yumuşatmış.
Normalde biliyorsunuz, COP cuma günü kapanıyor. Cuma kapanışından önceki son çarşamba her şey dibe vurur, moraller çöker. Sonra perşembe ve cuma toparlanmaya başlar. Cuma günü de bir tür katarsis yaşanır. Burada böyle olacak mı bilmiyorum ama çarşambadan itibaren hafif bir toparlanma, en azından üslupta bir toparlanma görülmeye başlandı diyebiliriz.
Ama tabii geç oldu. Bakın, mesela bu sabah yeni taslağı konuşuruz diye düşünmüştüm ama ortada henüz yeni taslak yok. Yani cover decision için taslağın ikincisi henüz çıkmadı. Biraz gecikti nedense. Dünkü Divan'ın da etkisi olabilir. Bir takım ikili pazarlıklar yapılıyor olabilir.
Çünkü bugün eğer bütün başlıkları budarlarsa burada büyük bir infial kopar. Fosil yakıtlar, elektrifikasyon ve diğer bütün konuları budarlarsa büyük bir infial kopar. Bakalım ne gelecek.
Birkaç ülkeden söz edeyim. Mesela Avrupa Birliği çok net bir şekilde yüzde 35'i desteklediğini söylemiş. Yani 2035'e kadar yüzde 35 elektrifikasyon hedefini. Madem destekliyordunuz, iki haftadır, üç haftadır neden bizi bu kadar uğraştırdınız diye insanın sorası geliyor.
Özdeş Özbay: Herhâlde sorduk bunu. Olmasa da başka bir soru sordum ben.
Ümit Şahin: Ne sordun?
Özdeş Özbay: Adaptasyon fonları gibi konularda neden ayak dirediklerini, nereye varmak istediklerini sordum. Verilen yanıt çok bürokratikti. “Biz dünyada bu fonlara en fazla katkı sağlayan ülke konumundayız. Dolayısıyla yolumuzda ilerliyoruz,” dedi.
Ümit Şahin: Bunun ne anlama geldiğini sana tercüme edeyim.
Avrupa çok net bir taktik izliyor: Bizim cebimizden bir kuruş fazla para çıkmayacak.
Bunu da şöyle açıklayayım. Argümanları, “Biz para veremeyiz, paramız yok,” şeklinde değil. “Bizim zaten taahhüt ettiğimiz paraları ülkeler kullanamıyor. O yüzden yeni para vermenin bir anlamı yok. Bu paranın kullanılmasını sağlayacak uygulamalar ve usuller geliştirilmeli,” diyorlar.
Türkiye'nin en baştan beri konuştuğumuz, yeni geliştirdiği İklim Uygulama Köprüsü denen, Eylem Ajandası'ndaki mekanizmanın tam da AB'nin istediği şey olduğunu son bir iki gündür fark ettim.
Aslında İklim Uygulama Köprüsü'nde yeni bir para yok, biliyorsunuz. Yeni bir finans mekanizması olmadığı da vurgulanıyor. Sadece mevcut finansmanın ülkeler tarafından nasıl kullanılacağına dair bir mekanizma.
Yani AB tam da bunu istiyor. “Biz yeni para vermeyeceğiz. Bizden herhangi bir yeni fon da beklemeyin, yeni bir söz de beklemeyin. Biz sadece mevcut paranın kullanılmasını sağlamak istiyoruz,” diyor.
Bunu dün Divan'da da aynen söylemişler. “Yeni kolektif sayısallaştırılmış iklim finansmanı hedefini yeniden müzakereye açmamalıyız,” demişler. Yani 300 milyar doları. Onu 1,3 trilyona çıkarma falan, onları unutun diyorlar. “300 milyar doları yeniden müzakereye açamayız. Uygulama ve usulleri iyileştirmeliyiz,” diyorlar.
Aslında sana söyledikleri de tam olarak aynı şey.
Onun dışında, şu an AB dönem başkanı olan İrlanda da “İklim finansmanına erişimi iyileştirmeliyiz,” demiş. Bu da çok net.
İrlanda ve Birleşik Krallık'tan IPCC vurgusu var. Birleşik Krallık farklı olarak, “Uyum finansmanında ilerleme sağlamalıyız,” demiş. Bu, gelişmiş ülkelerden gelmesi açısından ilginç olabilir.
Aynı şekilde Yeni Zelanda da yüzde 35'i desteklediğini söylüyor.
Tuvalu'nun söyledikleri önemli. İnsan haklarına saygıyı teyit etmek gerektiğini ve Uluslararası Adalet Divanı'nın danışma görüşünü dikkate almamız gerektiğini söylemiş. Çünkü bu Uluslararası Adalet Divanı'yla ilgili konuyu da reddediyorlar, biliyorsunuz. Her şeyi reddederken onu da arada reddediyorlar.
Ömer Madra: Bu arada ben de bir soru sorayım. Arada siz gençlerin pek bilmediği bir şey de olabilir. Acaba kurulan bu Divan, Osmanlı Devleti'nin özellikle 19. yüzyıldan itibaren kurduğu Divan-ı Harp olmasın? Savaş ve sıkıyönetim ilanı, yani idare-i örfiye gibi olağanüstü dönemlerde askerî suçları veya kamu düzenini bozan eylemleri yargılayan askerî ceza mahkemesi diye geçiyor.
Özdeş Özbay: Keşke, keşke iklim değişikliğine karşı savaş divanı olsa.
Ümit Şahin: Mafyayı, yani petrol mafyasını yargılasalar.
Ömer Madra: Evet, mesela. Aynen öyle kursalar iyi ama öyle değil galiba.
Özdeş Özbay: Pek öyle görünmüyor, evet.
Ümit Şahin: Onun dışında en ilginç olanlardan biri, Fransa'nın ısrarla “temiz elektrifikasyon, temiz elektrifikasyon” diye tutturması. Bu benim en sinir olduğum şey, biliyorsunuz. Çünkü Fransa'nın buradaki tek amacı nükleeri dahil etmek.
Onun dışında IPCC raporuna yine vurgu yapmış.
Brezilya da enteresan bir laf etmiş: “Divan, psikiyatristlerin kanepesi gibidir,” demiş.
Özdeş Özbay: Nasıl Divan? Kendi dillerinde öyle bir benzetme var mı?
Ümit Şahin: Var demek ki.
Özdeş Özbay: Ya da İngilizce karşılığı öyle mi? İngilizcede Divan'ı nasıl çevirmişler? Ben de hiç bakmadım ona.
Ümit Şahin: İngilizcesi yok zaten, Divan diye geçiyor.
Ömer Madra: Öyle mi? Öyle geçiyor, tabii tabii.
Ümit Şahin: Ama belki...
Özdeş Özbay: Google'dan bakıp Divan deyince resim çıkmış gibi.
Ümit Şahin: Ya öyle yaptılar, ya Google Translate ya da belki Portekizcede öyle bir kelime vardır. Belki Türkçeden geçmiştir.
Onun dışında onlar da temiz elektrifikasyon demiş.
Rusya'ya bakalım, şahane! “Bunlar yetkiye dayanmayan, kulağa hoş gelen başlıklardır. Müzakere edilmemiş konular arka kapıdan içeri sokulamaz.” Tamamen ret.
Özdeş Özbay: Her şeye ret.
Ümit Şahin: Her şeye ret.
Özdeş Özbay: Bu arada ben Avrupa Birliği basın açıklaması yaparken bir soru daha yönelttim. Soru reddedildi, yani yanıt vermediler. O da Gazze sorusuydu.
“Gazze'de soykırım ve ekokırım yaşanıyor. Rusya'ya yaptırım uygulanmıştı. Aynı şey İsrail için de söz konusu olabilir mi?” diye sordum. “Konumuz iklim,” dedi ve geçti. “İlgisi yok,” dedi.
Ömer Madra: Gülüyoruz ama gülmemize bakmayın. Çok vahim aslında tabii bu gelişmeler.
Ümit Şahin: Evet, hızlanayım. Süremiz bitiyor galiba.
Suudi Arabistan da “Küresel bir gündem dayatılamaz, hiçbir enerji türü hedef alınamaz,” demiş.
Özdeş Özbay: Nasıl?
Ümit Şahin: Çok güzel! Fosil yakıtlar yani. “Hiçbir enerji türü hedef alınamaz.” Prescriptive olmayacağız ya.
Özdeş Özbay: Panama'nın yaptığı açıklamayı hemen hatırlatalım burada. Fosil yakıt mafyası tarafından...
Ömer Madra: Aynen.
Ümit Şahin: Uluslararası Adalet Divanı'nın ve ulusal mahkemelerdeki davaların müdahalesine karşıyız. Bunu açıkça söylemiş. Uluslararası mahkemelerin müdahalesine karşıyız, Adalet Divanı'na karşıyız. Yani sonuçta her şeye karşıyız şeklinde bir tutum.
Bir de Çin'i söyleyeyim son olarak. Çin, “Yeni terminolojiye gerek yok. Paris Anlaşması'na dayanmamız yeterli,” demiş.
Yeni terminolojiden ne kastediyor? Acaba fosil yakıtları mı kastediyor? Onu bilmiyorum.
Yine ticaret diyaloğunun önemli olduğunu söylemiş. Ticaret meselesini gelişmekte olan ülkelerin pek çoğu vurguluyor.
Dün biraz böyle geçti. Birkaç şey daha vardı ama genelde gündemde Divan vardı.
Bir de adil geçişle ilgili gelişmeler var. Dün akşam saat 8 ile 9 arasında son bir müzakere vardı. Bizden oraya katılan arkadaşlarımız oldu. Onlardan duyduğum kadarıyla yine üsluplar biraz gevşemiş, ortam rahatlamış ama pozisyonlarda fazla bir değişiklik olmamış.
Avrupa Birliği adil geçiş mekanizmasını istemiyor. Çok net bir şekilde istemiyorlar.
Ömer Madra: Evet ya.
Ümit Şahin: G77 ve Çin ise daha erken diyor. Yani “Hemen burada kurmayalım, bir iki sene hazırlık yapalım,” diyor. Brezilya da öyle demiş galiba.
LDC'ler, yani en az gelişmiş ülkeler ve ada ülkeleri ise hemen kurulmasını istiyor.
Dolayısıyla burada adil geçiş mekanizmasının çıkma olasılığı düşmüş gibi görünüyor. Çıksa bile içi tamamen boş bir kabuk olarak çıkma ihtimali var.
Özdeş Özbay: Muhtemelen ama böyle bir metin herhâlde çıkacak.
Ümit Şahin: Metin çıkabilir ama şöyle olabilir: Mekanizmayı çalışma programına bağlayabilirler. O zaman tabii hiç kimse de...
Özdeş Özbay: Diyalog diye çıkacak.
Ümit Şahin: O zaman sivil toplumun, ada ülkelerinin ve en az gelişmiş ülkelerin istediği şey olmamış olacak. Bu da adil geçiş mekanizması açısından bir başarısızlık olarak görülecek.
Eğer orada bir başarısızlık yaşanırsa ve cover decision'a da istediğimiz şeyler girmezse durum çok zorlaşıyor.
O yüzden Türkiye ve Avustralya'nın bu cover decision'ı bir an önce düzgün bir hâle getirip çıkarması gerekiyor.
Son iki gün, heyecan dorukta. Bakalım ne olacak?
Ömer Madra: Evet, evet. Bitirirken bir terminoloji sorusu sorayım. Divan-ı Harb-i Daimî mi, Divan-ı Harb-i Mahsus mu, yoksa Divan-ı Harb-i Tecessüs mü? Hangisini istiyorsunuz?
Ümit Şahin: Divan-ı Harb-i Umumi.
Özdeş Özbay: Ben de bunların hiçbirinin anlamını bilmediğim için yanıt veremiyorum.
Ömer Madra: Tecessüs menfaatli.
Özdeş Özbay: Hangisini isterseniz o olabilir benim için.
Ömer Madra: Tecessüs, saygıyla söylüyorum.
Özdeş Özbay: Ben burada bildiğiniz Brezilya gibi oldum.
Ömer Madra: Peki, burada bitirelim. Ümit, çok teşekkür ederiz.
Ümit Şahin: Çok teşekkür ederim.
Ömer Madra: Söyleşilere geçeceğiz birazdan.
Benzer İçerikler
COP31’de son düzlük: Müzakereler tıkanıyor, gerilim artıyor
Ömer Madra, Ümit Şahin
Ümit Şahin'le COP31 | 17 Kasım 2026
Ömer Madra, Özdeş Özbay, Ümit Şahin
Açık Gazete: COP31 Özel Yayını | 09 Kasım 2026
Ömer Madra, Özdeş Özbay
Özlem Katısöz: “Eninde sonunda kömür, petrol ve doğal gaz tüketimini sona erdirmeyi başarmamız gerekiyor”
İlksen Mavituna, Özdeş Özbay, Özlem Katısöz