Günün programına Açık Radyo sabah yayını ile başlayan biriyim.

Fikrinize, emeğinize ve de teknoloji ile boğuşma azminize sağlık.

İçinde bulunduğumuz bu "ilginç" dönemde ise sizi dinlemeye biraz daha fazla vakit ayırabiliyorum, durumun nadir iyi yönlerinden biri oldu bu.

Geçtiğimiz zor günlerde evimizi ve gönlümüzü doldurduğunuz için binlerce teşekkür.

Bu zor şartlar altında Açık Radyo`nun hiç aksatmadan yayına devam etmesi ne büyük emek! Ve bizler için ne kadar sevindirici, ne kadar umut verici... Sağ olun, var olun!

Bu Korona günlerinde yine bizimlesin, açıksın ve evimizdesin.

Gündemi takip etmek için seni açıyoruz. Haberlerini dinliyoruz. Gündemden uzaklaşmak için de seni açıyoruz. Müziklerini, hikayelerini ve sohbetlerini dinliyoruz.

Peki ama sen nasıl açık kalıyorsun?

Geçirdiğimiz bu zor günlerde, paylaştığınız kaynağı belli, doğru bilgilerle ve üstün sanat zevkinizle ışık saçıyor Açık Radyo. İyi ki varsınız! İyi ki.

Bugünlerde karanlık, fırtınalı bir denizde yol alan küçük bir tekne gibi batmaktan korkuyorum, oysa kayalıklarda çakılı küçük ama sağlam bir deniz feneri gibi ışıklarını her koşulda, her ne olursa olsun bana ulaştırmaya devam ediyor Açık Radyo.

Günlerden bir gün sadece, 7 Nisan 2020. 1995’ten beri dinlediğim Açık Gazete’nin kapanışında Ömer Madra “Bizi dinlediğiniz için teşekkür ederiz” diyor. Ben ara sıra yaptığım gibi radyoya dönüp “Biz teşekkür ederiz” diyorum gülümseyerek.

Bir kez daha, radyo manifestosunda " meraksızlık sendromu" benim ise "merak etme hazzı" olarak  tanımlamaya çalıştığımız durumun Açık Radyo'ca nasıl sendroma çareler getirdiği  ya da hazzın karşılandığını programları ve içeriğiyle gördüğümüz günlerdeyiz. 

Ne yaptınız Açık Radyomuza!!