Kes / Biç #17

Kes / Biç’in 17. bölümü tam da bu kararın biraz öncesinde duruyor. Bir şeyin henüz ne olduğunu bilmediğimiz fakat varlığını açıkça hissettiğimiz o belirsiz bölgede: Duygunun düşünceye, sesin müziğe, görüntünün hatıraya dönüşmesinden hemen önce.

Image

Bu eşikte sesler hazır kalıplara yerleşmek yerine, henüz karar verilmemiş ham arayışlar olarak beliriyor. Keiji Haino ile Shuta Hasunuma’nın stüdyodaki ilk karşılaşmalarından taşan nefesler ve ıslıklar ya da Laraaji’nin muhatabı belirsiz doğaçlamaları, bir sonraki adımı hesaplamadan bilinmeyene güvenmenin hafifliğini taşıyor. Tıpkı Tomaga’nın Buchla synthesizer ile dil davulları arasında kurduğu o sözsüz diyalog gibi; bazı deneyimler kelimelere dökülmedikleri sürece kendi hakikatine daha yakın kalıyor.

Image

Bölüm boyunca vedalar ve karşılaşmalar da kesin çizgilerinden sıyrılıyor. Jesse Peterson’ın farklı şehirlerin sokaklarından topladığı kayıtlar bir ayrılığın nerede başlayıp bittiğini muğlaklaştırırken; Faten Kanaan bizi takvimin en kararsız aralığına, yazın bitip yeni mevsimin başlayamadığı o birkaç güne bırakıyor. Nora Stanley ve Benny Bock’un yan yana getirdiği dağınık parçalar ise bir araya gelmenin hemen bir "bütünlük" ve nihai anlam doğurmak zorunda olmadığını hatırlatıyor.

Image

Görünür olan ile hissedilen arasındaki mesafe, bölümün ikinci yarısında daha da derinleşiyor. Berke Can Özcan’ın Likya Yolu’ndan süzülen "gömülü bahçeleri" ya da Oren Ambarchi ve Koray Kantarcıoğlu’nun zamanı bükerek kaynağını belirsizleştiren döngüleri, sesin bir imgeye hapsolmasını engelliyor. Deniz Cuylan ile Felbm’in kaybın ardından mırıldandığı gibi: Bir şey artık fiziksel olarak orada olmayabilir, fakat ona “yok” demek de gerçeği kavramaya yetmez.

Image

Başlangıçta gökyüzüne bakıyorduk; sonda ise Pavel Milyakov ile Bendik Giske’nin yalnızca bir sıra numarasından ibaret, adlandırılmamış sessizliğindeyiz. Arada vedalar, mevsim eşikleri, yarı açık kapılar, gömülü bahçeler ve kaynağından ayrılmış sesler var. Hiçbiri kesin bir açıklamaya varmıyor.

Belki de bazı şeyleri anlamanın yolu onları hızla tanımlamak değil; ne olduklarına karar vermeden önce yanlarında biraz daha kalabilmektir.

İçinden geçen parçalar:

Keiji Haino + Shuta Hasunuma — "空 Sky"  
Turn On The Sunlight — "Sayonara Glendale"  
Laraaji — "To Whom It May Concern"  
Azekel feat. Céline Dessberg — "Moon & I"  
Nora Stanley and Benny Bock — "Assembling"  
Faten Kanaan — "Fin août, début septembre"  
Hether — "Desol"  
Rteph88 & Steve Cobby — "Early Doors"  
Oren Ambarchi — "Hidden Tableau (excerpt)"  
Berke Can Özcan feat. Arve Henriksen — "Buried Palms Garden"  
Koray Kantarcıoğlu — "Percussions A-1100"  
Jeff Parker ETA IVtet — "Like Swimwear (Part Two)"  
Deniz Cuylan feat. Felbm — "No Such Thing"  
Tomaga — "Idioma"  
Pavel Milyakov & Bendik Giske — "Untitled 7"

Kırpılmış sesler:

Der Himmel über Berlin / Wings of Desire (1987, yön. Wim Wenders) – kesitler
Sans Soleil (1983, yön. Chris Marker) – “Poetry Will Be Made by Everyone”
Yamanote Line / Okachimachi İstasyonu
Vapur düdüğü
Vapurun peşindeki martılar
Makasın açılıp kapanması
Akşam kapanan kepenk
Bavul fermuarı
Anahtar ve açılan kapı kilidi
Kasetçalar tuşları
Yağmura açılan pencere
Kadıköy / Karaköy İskele sesi