Merhaba,

Yazmalı mı yazmamalı mı diye epey düşündüm ama sizi dinledikçe sözlerim birikti birikti. Her konuğa, programcıya her söze vermek istediğim cevaplar olunca farkettim ki sürekli kendi kendime konuşuyorum. Yani sizinle konuşuyorum da sizin haberiniz olmuyor. En son geri bildirimin iyi geldiğini Eraslan Bey’in kendisinden duyunca cesaret buldum yazmaya.

Sevgili Açık Radyo,

Sevgili Açık Radyo,

Çok sevgili Ömer Madra, Eraslan Sağlam, Didem Gençtürk ve tek tek hitap etmek istediğim tüm Açık Radyo programcılarımız, destekçilerimiz, dinleyicilerimiz, ekibimiz...

21. Şenliğimiz kutlu olsun.

Hayatın dertlerine, gündeliğin rutinine kapılmış, kendi yatağında usul usul akıp giderken coşkulu şarkılarınıza, heyecanınıza, neşenize yani şenliğin gürül gürül çağlayan nehrinin sularına karışıp birlikte akışa bırakmak istiyorum kendimi.

Sevgili Ömer Madra, Eraslan Sağlam ve Tüm Açık Radyo insanlarına, radyo dostlarına merhaba,

Açık Radyo'nun 21. Dinleyici Destek Günleri'nde Açık Radyo'ya duyduğum şükran duygularımı iletmek için yazıyorum.

Sevgili Ömer Madra’nın Eduardo Galeano’dan okuduğu parçalar, hala onun sesiyle hafızamda - yine dinlemek isterim açıkçası, Ve Günler Yürümeye Başladı'dan radyo üzerine alıntı yapmak isterim.

‘’Temmuz 11

Gözyaşı imalatı

1941'de, bütün Brezilya ilk radyo tiyatrosuna ağlıyordu:

Fanfinfon diş macunu sunar ...

Sevgili Açık Radyo,

Destek haftası radyo şenliği yayını boyunca yıllardır destek olup topluluk radyosu olduğumuzu hissediyoruz, hepimize de iyi geliyor. 

Bu e-maili yazmamın sebebi de sabah yine yayında 'radyoman' olmaktan bahsedilirken, aklıma 'RADYODAR' kelimesi geldi. Kelimelerle ve kelime oyunlarıyla arası iyi olan Ömer Madra'ya bunu sormam lazım dedim; işten güçten de kalkıp radyoya hemen gidemeyecek olduğumdan e-mail ile erişip sorayım istedim. 

Açık Radyo'ya evim olduğu: gittiğim sahalarda, kaldığım bana uzak, anlaşılmamış hissettiğim yerlerde, korktuğum, "tek kaldım!" dediğim, "nasıl olacak da devam edeceğim?" dediğim coğrafyalarda; evim olduğu için çok teşekkür ederim. 

Açık Radyo benim yol arkadaşım, kimsem yokken kimsem, tekken anlayanım, konuşacak kimsem yokken dinleyenim. 

Sevgili Açık Radyo ve sevgili Ömer Madra,

Ben Yeşeren Güven. Uzun zamandır, tam ondokuz yıl olmuş, sizi dinliyor ve destek oluyorum. Programcılarınızı ve programlarınızı yakından takip edip bu konuya dikkat ve ilgi gösteriyorum.