Sevgili Açık Radyo
Açık Kitap'tan bir madde
Sevgili Açık Radyo, Doğduğum günden beri hep senin sesini duydum. Artık belli bir yaşa geldikten sonra anneme: “Anne Açık Radyo’ya gidelim” diye yalvarmaya başladım. Annem birkaç yıl beni oyaladı. En sonunda ise Açık Radyo’ya gitmiş oldum. Çok heycanlıydım. Bana “ne içersin?” dediklerinde bile ben, “farketmez” cevabını verdim. Bana “eğer çocuk programı yaparsak sen de gelir misin?” dediklerinde ben çok sevindim. Ama her zamanki gibi yine “farketmez” dedim. Bana “en çok hangi şarkıyı seviyorsun?” dediklerinde bile ben heyecanımdan şarkının adını unutmuştum. Sonra annem hatırlattı. Ertesi sabah benim için çaldıkları parçada benim adımı söylediklerine inanamadım. Bir tek benim için şarkıyı tercüme bile etmişlerdi. Onları çok sevmiştim. Bir dahaki gidişimde kesinlikle konuşacağım. Dinleyici Mektubu . Meryem Keskin . 9 Mart 2005 .
Benzer İçerikler
"Alo alo, muhterem samiin..."
Madam Melpo'yla buluşma
Deniz Pak
‘Dünyanın Cazı’ 500’üncü programı: Levent Öget, Caner Beklim, Murat Beşer ve Eyüp İblağ ile radyoculuğun ve ‘radyoda cazın’ tarihine bir bakış
Levent Öget
Ölümünün 13. yılında Dağlarca'yı anıyoruz
Banu Kanıbelli