Berlin'de Kültürün Zaferi

Berlin ile Türkiye’deki büyükşehirlerin kişi başına düşen kültür bütçelerini, kamusal fonlama modellerini ve sanatsal özerkliği karşılaştırmalı bir perspektifle masaya yatırıyoruz. Kültürel alanı didaktik bir araç ya da bir lüks olmanın ötesinde; kent hakkı, göçmen dayanışması ve taban örgütlenmesi için kurucu bir zemin olarak görmeyi öneriyoruz. Popülist ve aşırı sağ politikalara karşı kültürün sosyal uyum ve kolektif direnç potansiyelini öne çıkararak kültürel üretimin dönüştürücü gücünü yeniden düşünüyoruz.